บทที่ 153

ในห้องโถงใหญ่มืดสนิท

ด้านหลังซูเมิ่งเยียนคือวงกบประตูที่ทั้งแข็งและเย็นชืด มือของนางถูกมือมู่เสี่ยวกุมไว้ข้างบน ริมฝีปากถูกเขาประกบไว้

นางยังได้กลิ่นหอมจากต้นจันทน์จาง ๆ โชยมาจากบนร่างกายของเขา

ริมฝีปากของมู่เสี่ยวเย็นเฉียบ และเขาก็บดจูบอย่างไร้ความปราณี

"อื้อ..." นางดิ้นรนสุดชีวิต แต่สิ่งที่ได้กลับ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ